HAYATIN TATLARI VE HAYATIN DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ

 Moda oldu artık; tartışma ya da kavga anında herkes herkese “ben kimim biliyor musun?” sorusuyla tehditlere başlıyor.

 Aman efendim aman..

Ne güçlü oldukları kalıyor, ne ne kadar zeki oldukları..

Bütün bunlar yok edici olduklarını ilan etme, karşısındakini korkutma, sindirme çabasıdır.

 Bunun için insanı kaç parçaya böleceklerini, hayatı onlara nasıl dar edeceklerini yüksek perdeden söylüyorlar.

 Kimi “elma gibi ikiye bölerim” diyor ya da “patates gibi ezer, püre yaparım seni” veya yarma şeftali gibi, limon gibi ezip suyunu çıkarır, pazarlarda satarım seni.”

 Yere düşmüş karpuz gibi kafa patlatandan tutun, karpuz gibi dilimlere bölene, çekirdeklerini yüze tükürene kadar işi vardıran var. Karpuzun öfke sözü olacağı aklınıza gelir miydi hiç?

 En hafif deyimle “Senden cacık olmaz” diyeni de var hıyarı hatırlatarak. Olan zavallı masum hıyara oluyor. Adı kötüye çıkıyor bir benzetmeyle.

 Papatya çiçeği sevgi falı için birebir bilirdim. Kızgınlık anında kullanılan bir sözcüğe kaynak olacağı aklıma gelmezdi. “Papatya gibi saçını başını yolar, sapını çöpe atarım senin” diyen aşktan  ağzı yanmış biri olabilir mi acaba?

 Çabuk büyüyen, ortalığı saran bir bitkidir yonca. Minicik de çiçek açar ama çiçekten sayılmaz bu bitki. Halk arasında dört yapraklısı makbuldür. “Seni yonca gibi öküzlere yem ederim” diyene de rastlarsanız şaşırmayın. Gerçi meralarda, otlayacak hayvan da kalmadı ya köylerde...

 Kimi biçtiği değeri göstererek çürümüş meyve yerine koyar kavgalısını. “Çürümüş meyve gibi dalından düşürürüm seni” der.

 Toplumdan kavgalısını ayıklar kimi. Araka, bakla, sarımsak gibi. “Kokmayacağını bilsem seni ayıklayıp havanda ezerim sarımsak gibi” diyende çoktur.

Lahana ve karnabahardan türetilen öfke sözlerinden iki söz.

İlki:

“İyi bir mal olmadığın lahana gibi kokmandan belli. Üniversitede okusan olacağın en fazla karnabahar. O da lahana gibi kokar.”

İkincisi: 

“Lahana iken yaprak yaprak koparırdım seni, şimdi karnı bahar oldun çiçek çiçek koparacağım.”

 

***

  Seçim havasına girilmeye başlandı. Seçmeni etkilemek için öfke dili daha çok tercih ediliyor. Keşke adaylardan rakiplerine karşı zekice sözler duysak..

 Neden duymuyoruz?

 Sanırım seçmeni pek zeki bulmuyorlar.

 Adaylar kendilerini pazarcı yerine koysun. Hangi pazarcı rakibi pazarcının malını kötüleyerek daha çok satış yapabilir? Malı çürük, çarık ise kim uğrar tezgâhına?