İyilik o kadar mucizevi bir davranış ki hem iyilik yapanı; hem de yapılanı iyileştiriyor. Hayat içerisinde o kadar koşturmalı ve stresli hayatlarımız var ki; bu karmaşanın içerisinde adeta bizlere nefes aldırıp yüzümüzü güldürüyor. Birbirimize olan ufacık davranışlarımız bile silsile halinde birbirimizi etkiliyor, dalga dalga yayılıyor. Yaşadığımız dünya ne kadar kötü olursa olsun yaşanan ufacık güzel anlar iyikilerimiz ile aydınlanıyor ve bu yaşanan zorluklar iyilikle iyileşiyor.
İyiliğin tanımını yapmak bence hiç de kolay değil. Çok geniş bir ifadeye sahip, anlamına sadece karşılıksız beklenilen şeyler olarak bakmak çok dar bir bakış açısı… Oysa sevgi, mutluluk, hisler gibi birçok düşünceyi, eylem ve hareketi de kapsıyor. Bencillikten uzak, insanların en güzel yanını ortaya çıkaran biz olma yönümüzü ortaya çıkarıyor.
Araştırmalara göre iyilik, beyinde gözlemlenebilir bir yetenek, doğuştan gelen bir özellik olduğuyla karşımıza çıkıyor. İnsanlıkta doğamız gereği her ne kadar bencil iç dürtülerimiz olsa da bir o kadar güçlü empatik ve işbirlikçi bir yönümüzün olduğu artık bilinen bir gerçek. İyilik sadece fiziksel ya da maddi yardım değil mutluluğumuzu arttıran ve stresi de azaltan bir durum.
Çağımızda mutluluğun ve iyi olma halinin sadece almaktan değil vermekten, işbirliğinden geçtiğini öğrendiğimiz bir dönüşüm içerisindeyiz. Ne kadar iyi olursak o kadar sosyal ilişkilerimiz yüksek, mutlu, hayatımız anlamlı oluyor ve iyiliğin bulaşıcı etkisini hissediyoruz.
Sonuç olarak empati ile kalpten yapılan her iyilik hem bizi hem karşımızdakini iyileştirir. Bizler için küçücük görünen bir adım dokunuşlarla büyüyüp kocaman etki bırakabilir. İyiliğin iyileştirici etkisiyle tüm insanlığımızı sarması dileğiyle….
Sağlıcakla kalın.
Gamze Eğlengül Efe