İyi insanlar arıyorum dağ başlarında, ovalarda, yaylalarda, daha kısacası adım attığım her yerde iyi insanlar arıyorum. Nefesi gül kokan, yüzü ay gibi parlak, içi dışı bir olan insanlar arıyorum.
Ayağın kaydığında bir tekme atmayan her konuştuğunun arkasında bir çapanoğlu aramayan, iyi insanlar arıyorum.
Bilmiyorum bulabilir miyim bulamaz mıyım ama aramaya devam ediyorum. Gün gelirde, bir yerimde bir yara çıkarsa o yaraya merhem olacak o yarayı saracak iyi insanlar arıyorum.
Beyaz bir güvercin gibi bahçelerde açan çiçekler gibi insanlar. Ve olur ya bir gün bulursam o gün kanat takıp bulutlar üstünde uçacağım. O gün türküler söyleyip keyifleneceğim. Bir dağ başına çıkıp avazım çıktığı kadar ve karşı dağlardan sesime ses gelene kadar bağıracağım.
Yanımda Karabaşla çimenler üstünde yuvarlana yuvarlana oynayacağım çünkü çok mutlu bir gün bu, iyi insanlar buldum diyeceğim.
Çok derin bir hayale mi kapıldım bilemiyorum ama benim işim aramak, bulur muyum bulamaz mıyım onu da bilemiyorum ama şuna inanıyor ve mutlu oluyorum; o iyi insanlar az da olsa bir yerlerde var buna inanıyorum, tarifi zor olan insanlar.
YUSUF GİBİ KUYUDAYIM
Tutunacak dal ararım
Yusuf gibi kuyudayım
Dağlar taşları yararım
Yusuf gibi kuyudayım
Bitmez dertlere mezarım
Yürek ağlar be yazarım
Yüce dağ başında gezerim
Yusuf gibi kuyudayım
