Nihayetinde Ukrayna - Rusya savaşı yedinci ayını dolduruyor. Böyle bir savaşın olacağına hiç olanak vermiyordum, oldu. İki ay bile sürmez diyordum uzadı, kan gövdeyi götürüyor.
Başta suçlu Ukrayna'dır, neymiş efendim NATO'ya üye olacakmış, hey be avanak üye olacaksın da ne olacak? Bir bize baksana üyeyiz de başımızdan aşağı kırmızı güller mi döküyorlar? Gözümüzü oyuyorlar be gözümüzü, kör müsün? Bir baksana hiç mi anlamıyorsun? Halkını kırdırıyorsun, toprakların kan ve barut gibi, ne diyeyim sana, diyecek söz çok... Batı dediğin yam yam sürüsü insan yiyor, görmüyor musun?
Gelelim Putin'e. Adım gibi biliyorum ki yeni oyunlar peşinde ve Rusya yenik çıkmaz. Çıkmaz çünkü kinci bir millete sahiptir. Ülkeden kaçanlara bakmayın kalanlar yeter. Bir de Rusya bu savaştan daha da toparlanır, eksiklerini görür, yanlışlarını anlar, dostunu ve düşmanını tanır. Yine saldırır, yine saldırır, galip gelene kadar, yıllarca bir ülke gibi yaşayan bu halk düşman olur.
Ama şunu da unutmayın, Cengiz Aytmatov'un "Toprak Ana" kitabında eşi ve çocukları askere giden bir kadın şöyle diyor feryat ederek; "Bir lider karısını, çocuklarını ve halkını seviyorsa savaş çıkarmaz.” Öyle ya bunca ölen insanların anası, babası, karısı, çocukları var. Bu gözyaşını hiçbir şey dindiremez.
Amerika'nın karıştırmadığı ülke yok, şimdi de Yunanistan'ı karıştıracak. Artık şu Amerika'ya sırtınızı dönün, selam dahi vermeyin, aklınızı başınıza alın.
Kalın sağlıcakla.
