Geçen hafta seçim zamanlarında ki psikolojik sıkıntıları yazmıştım. Bu haftada bu konuyla ilgilenmek istedim çünkü insanın insana verdiği kırgınlıklar beni üzüyor.
Sevdiklerinizle didişerek siyaset yapmayın zira siyaset, dostlukları ve arkadaşlıkları zedeler. Siyasetçiler yollarına devam eder siz ise dostlarınızı yitirirsiniz.
Cahillerle de siyaset yapmayın, siyasi tartışmalara girmeyin. Bilgisiz insanı seviyene çıkaramazsın aksine sen onun seviyesine inersin. Her şeyin, her konunun cahilleri farklıdır. Okumayan, araştırmayan sadece papağanlık yapar, papağanlar duyduklarını söyler dururlar.
Çevreme bakıyorum herkes siyasetçi, inadına inadına siyasetçi, dededen babadan takım tutar gibi takılmış bir grubun arkasına gidiyor. Bazen üzülüyorum, bazen şaşkın şaşkın dinliyorum bir köşede, artık dillerim lal, kulaklarım sağır, gözlerim kör, ne yaparsın ki, hal böyle.
İnsanların bir partiye, bir lidere gönül vermesi normal ve oy vermesi de güzel, bu bir demokrasinin olmazsa olmazıdır. Bazen öyle tatlı şakalara, öyle güzel takılmalara şahit oluyorum ki sormayın gitsin, ben çok mutlu oluyorum. Bazen taraftarların diğer parti liderine övgüler dizmesine de şahit oluyorum, oh ne güzel. Nihayet biri kazanır, elinden geleni yapar. Artniyetli olan olursa bu millet yedi düvele kafa tutmuş bir millettir. Bu vatan evlatları halay tutmasını da bilir, şehit olmasını da.
Bu konuyla ilgili kısa bir şiirimi paylaşayım.
BENİ ÜZMEYİN
Arkadaşlar akrabalar
Takışıp beni üzmeyin
Birbirinize baka baka
Didişip beni üzmeyin
Sözler ile kıra kıra
Alttan alta vura vura
Dalga geçip ara sıra
Atışıp beni üzmeyin
