Geçtiğimiz günlerde maalesef şehrimizde Türkiye’de görmek istemediğimiz bir olay yaşandı. 22 yaşındaki bir üniversite kadın bir üniversite öğrencisine bindiği minibüs şoförü taciz etti. Tacizin büyüklüğü hakkında bir şey söylemek istemiyorum. Gerçi tacizin büyüğü, küçüğü olmaz ama bir Ögecan Aslan vakası yaşamamış olmamız bizi tek teselli eden şey oldu.
Maalesef 30 tane suç kaydı olan bunlardan bir tanesinin de cinsel istismar olduğu bilinen birine insan emanet etmek ne demek bizim canımız bu kadar ucuz mu? Artık bu olay İstanbul Sözleşmesi meselesinden çıktı. Olay can güvenliğimize tehdit derecesine kadar geldi. Biz kadın olarak maalesef her şeyden şüphelenir hale geldik bu yargı ve adalet sistemi maalesef bizi şizofreni derecesine getirdi. Biz korkmadan gece çıkmak istiyoruz. Biriyle görüşmeye gittiğimiz zaman acaba sapık mıdır, bana bir şey yapar mı diye düşünmek istemiyoruz. Yürürken arkamıza bakmak istemiyoruz. Bize bunu yapmaya kimsenin hakkı yok.
İçimizi acıtan bir diğer şey de çoğu kadın cinayetinin genellikle herkesin gözü önünde oluyor olması. Bu olayda da maalesef genç kadın boğuşma esnasında birçok kişinin geçtiğini ama kimsenin durup yardım etmediğini söylemesi maalesef bizi üzen ve neye gittiğimizi sorgulatan olay oldu.
Kadına şiddetin, kadın cinayetlerinin son bulduğu bir dünyada yaşamak istiyorum. Dövülmekten, yaralanmaktan, öldürülmekten, sokağa çıkmaktan korkmadan yaşamak istiyorum. Eşimi, eğitimimi, mesleğimi kendim seçebilmek, özgürce giyinmek istiyorum.
Hiçbir şiddet türü şahsi bir mesele değildir ve aile içi bir mesele gibi değerlendirilip susmayı gerektirmez. Hiçbir sebep bir canlıya şiddet uygulanmasını mazur gösteremez. Yasaların tam uygulanmasını, kadına, çocuğa ve hayvana şiddette iyi hal indirimlerin kaldırılmasını istiyoruz. Bu ülkenin bir kadın mezarlığı olmasını istemiyoruz. Her gece yastığa başımızı koyarken bu gece de şansa yaşıyoruz demek istemiyoruz. Artık kadın olduğumuz için korunmaya ihtiyacımız olduğunu düşünmek istemiyoruz. Bu son kadına şiddet olayı olsun demek istemiyoruz.
