Bir iki ay içerisinde bir şeyler oldu.
Ne olduğunu, nasıl olduğunu kimse anlayamadı.
Önce gerçek olmayan şişirilmiş kiralık ilanlarıyla başladı. Ardından reel piyasa o uçuk rakamları kabul etti.
İşin garibi fahiş kira artışı sadece bizim şehirle sınırlı değil.
Neredeyse ülkenin dört yanında kira fiyatları arttı.
Artan kira fiyatlarının birinci sebebi neredeyse 2 yıldır öğrenciye konut kiralayanların evlerinin boş kalması olabilir.
Yine pandemi nedeniyle konut üretiminin yok denecek seviyelerde seyretmesi…
Pandemi sonrasında da müteahhitlerin konut girdi maliyetlerini gerekçe gösterip işe başlamaması…
Yukarıda sıraladığım sebeplerin dışında “krizi fırsata çevirmek” deyiminin “fırsatçılık” olarak yorumlanması.
Sebebi ne olursa olsun konut kira fiyatlarının zıplaması, fırlaması kabul edilebilir gibi değil. Sanki apartlar kendilerini villa gibi görüyor.
Meseleyi sulandırmadan meramımı anlatmam lazım.
Pandemi fırsatçılığı aldı başını gidiyor.
Gıdadan, giyime, demirden betona her şey tepeden tırnağa neredeyse ikiye katladı.
Enflasyon çığ gibi büyürken, duruma müdahale edilemiyor mu?
Mesela konut ilanları takip edilse ve sahiplerine “Hacı sen ne kadar vergi ödüyorsun?” sorusu sorulsa…
Devletin bu soruyu soracak imkanı var.
Fırsatçılık yapanlar en azından vergilerini ödesinler.
****
Yeni müdüre göre…
İl Milli Eğitim Müdürü Ebubekir Sıddık Savaşçı ile henüz tanışmadık.
Hayalleri, hedefleri neler öğrenemedik.
Yardımcı kaynak kitaplarıyla ilgili velilerden şikayet almamış. Devlet okullarında yasal olmayan ama zorunlu kılınan bağışlarla ilgili de şikayet almamış.
Şaşırdım. Ya veliler ikili oynuyor ya da yeni müdür “tavşana kaç tazıya tut” tarzıyla görev yapacak.
Yeni müdür ile tanıştığımızda çocuklarımız için mi yoksa kendisini bu göreve atayanlar için mi çalışacak anlamaya çalışacağız.
Unutmadan, sınavlara hazırlanan çocuklara yardımcı kitap dağıtım işini beğendim. Dağıtım sürecinde de kendisine ayrıca teşekkürümüzü iletiriz.
Şimdilik bu kadar yeter.
Sevgiyle kalın.
