Gençlik yıllarında büyükşehir yaş kemale erince kasaba özlemi başlar. Sıklıkla köye ev yaptırma geyiği döner dost sohbetlerinde.
Benimde yaş yarım aşırı geçti. Bende de bir köy, kasaba sevdası başladı. Gençlik yıllarımda İstanbul medyasında çalışacağım diye bir yerlerimi yırtarken şimdilerde köyde yaşamaya hevesleniyorum. Hayaller kuruyorum…
Yazmak istediğim mesele benim yaşlılığımda nerede yaşayacağım değil. Hayallerim hiç değil.
Sakarya’da yıllar yıllar sonra belediyecilik adına işler konuşulmaya, yapılmaya başlandı.
Geçmişte sürekli kandırıldığımız raylı sistem, köprülü kavşaklar, kültür merkezi, bilim merkezi hatta dahası büyükşehir kendine hizmet binası yapmaya karar verdi. Haziran sonu ihalesi var.
Konunun kasaba özlemiyle ne alakası var dediğinizi duyar gibiyim.
Biraz sabır lütfen. Sizler 10 yıl Zeki Toçoğlu’na 5 yıl Ekrem Yüce’ye sabır gösterdiniz.
Yarım asrı geçince yaşım, Zeki Toçoğlu’nun da Ekrem Yüce’nin de kendi hayallerindeki kasaba özlemini gidermek için çabaladıklarını anladım. Onlar kendi dünyalarında ki şehri oluşturmak için uğraşmışlar. Onların vizyonu kadar iş yapılmış şehirde. Adı büyük olsa da kasaba olarak kaldı Sakarya…
Belediye başkanlarının hayalleri, vizyonları kadar değişiyor, gelişiyor şehirler. Sakarya’da 15 yılını heba etti başkanların kasaba özlemi sevdasına. Belki bahsettiğim isimler hayallerini yaşadılar ama şehir insanı büyükşehirde yaşamanın sıkıntısını çekti.
Sapanca’dan Kocaali’ye Kaynarca’dan Taraklı’ya ilçe belediye başkanları içinde geçerli yazdıklarım. Döneminde ilçesini geliştirmek için gayret edenler ile vizyonsuzlar hemen ayırt ediliyor. Kimi ilçe halkını kültür sanata doyururken kimisi panayırda sigaraya halka atmayı meziyet sanıyor.
Kasaba özlemi çekenleri emekli edip özledikleri hayatı yaşamalarını sağlamak, şehirleri geliştirip, insanın gündelik yaşamını kolaylaştıran işler yapanların görev almasını dilemek bu bayramın temennisi olsun.
Mübarek Kurban Bayramınızı kutlar, paylaşmanın, dayanışmanın hakim olduğu bir bayram geçirmenizi dilerim.
Sağlıcakla kalın
