Sakarya’da ve tüm Karadeniz’de fındık hasadı başladı. Fındığı çok olanlar her yıl olduğu gibi mevsimlik işçiler aracılığıyla ürünlerini toplayacaklar.

Daha çok doğu illerinden gelen mevsimlik işçiler, zorlu koşullarda alın teri dökerek yevmiyelerini çıkaracak.  Amaç ise kışı rahat bir şekilde geçirebilmek ve çocuklarının eğitim ve diğer masraflarını karşılayabilmek.

Büyüğü, küçüğü, yaşlısı, genci fındık bahçelerinde, kavurucu güneşin altında saatlerce çalışacak.

Tek dertleri geçimlerini sağlamak olan fındık işçisinin çok sorunu var. İşçilerin, çalışma şartları maalesef çok kötü. Kaldıkları yerler barınak misali.

O kadar zor şartlarda çalışmaya alışmışlar mı yoksa bize mi zor geliyor bilemiyorum.

Barınma alanlarında ayrıca temizlik ve hijyen sorunları da var.

Bu zorlu koşullarda kazandıkları paralar bence çok az.

Aileler küçücük çocuklarıyla geliyor çalışmaya. Minik elleriyle annelerine, babalarına yardımcı oluyor o çocuklar. Elleri kapkara oluyor, bazen de yara bere…  

Velhasıl zor mu zor?

Hayat herkese aynı şartları sunmuyor elbette. Fakat insan adil olursa toplum da adil olur diye düşünüyorum. 

Açıklanan fındık fiyatları da malum. Çoğu fındık üreticisi bu fiyatlardan memnun kalmadı. Haliyle üreticiler de maliyelerini çıkartabilip çıkartamayacağını düşünüyor. Dolayısıyla herkesin bir hesabı var.

Üreticilere hak vermekle birlikte şartlar ne kadar zor olursa olsun mevsimlik işçilerin alın teri soğumadan haklarının verilmesi gerekir.

Gün bittiğinde insanın yastığa başını huzurla koyabilmesidir bence asıl ödül.

Bu duygu ve düşüncelerle bereketli bir hasat dönemi diliyorum.