Her fani ölümü tadacak.

Musallaya konduğumuzda hocalar böyle başlar helallik istenmesine ve cenaze namazını kıldırmaya.

Hepimiz bir gün musallaya yatacağız.

Önemli olan öbür dünyaya göçerken geride bıraktıklarımız.

Halit ağabeyi ebediyete uğurlamak için Yeni Camiye gittiğimde gördüklerim bu yazıya vesile oldu.

Her kesimden insan oradaydı.

Şehrin eşraflarından birisi vefat ettiğinde aynı değil mi tablo?

Bence aynı değil.

Halit Evin son yolculuğuna uğurlanırken şehirle bağı da kesildi.

***

Umarım doğru kelimelerle nereye varmak istediğimi anlatabilirim.

Halit Evin’in vefatı nedeniyle cenazeye katılanlar, işleri devam ettirecek bir sonraki neslin acısını paylaşmaya gelmemişti. Halit Evin’i ebediyete uğurlamaya gelmişti katılımcılar.

Tanıdığım, bildiğim kadarıyla Halit Evin şehrini seven, şehrine katkı veren birisiydi. O’nu son yolculuğuna uğurlamaya gelenler ise yakınlarının acısını paylaşmaktan ziyade şehir sevdalısı birine son görevlerini yapmak için gelmişlerdi.

Evlatlarının, bence evladından daha yakın Orhan Şeşen’in acısını paylaşmak için cami avlusuna, kabristanlığa gelenler de vardı elbette. Ama birinci öncelik Halit Evin’e son görevi yapmaktı.

Ya da ben öyle gözlemledim.

***

Bakkal İsmet’in oğlu olarak dünyaya gelip hayırsever iş insanı olarak göçüp gitmek herkese nasip olmaz.

Kendi iç dünyasında neler yaşadığını,

Benden daha iyi tanıyanlar; akrabaları, evlatları O’nunla ilgili ne düşünür bilemem.

Ben bildiğim, tanıdığım Halit Evin’i ağabey diyecek kadar seviyordum.

Her ölüm erkendir. Ama Halit Evin’in aramızdan ayrılışı erken oldu.

Allah herkese güzel eserler ve izler bırakarak göçüp gitmeyi nasip etsin.

Mekanın cennet olsun Halit Ağabey…