Üretim ve tüketim çeşitlerinin artması küçük ve yerel esnafları olumsuz etkiledi.
Zincir marketlerin AVM’lerin artması ile küçük esnafın yaşadığı zorluklar sık sık gündeme geliyor ve çözüm aranıyor, kampanyalar başlatılıyor.
Peki, ekonomik zorluklardan ve büyük işletmelere karşı ayakta duramamaktan sık sık şikayet eden küçük esnaf, müşterisine gerçekten ne kadar değer veriyor?
Baştan söyleyeyim; Bu yazdıklarım, işini hakkıyla yapan esnafları kapsamıyor. Kimseyi kırmak niyetinde de değilim.
Fakat, daha birkaç gün önce yaşadığım bir olaydan bahsetmek istiyorum…
Günümüzde ekonomi herkes için zor, para kazanmak herkes için aynı derecede zahmetli. Alışveriş yaparken genelde fiyatlara bakar, karşılaştırır ve ona göre alırım. Yine öyle yaptım. Üstelik bunu yaparken asla gereksiz yere oyalamam; sadece fiyat sorar, teşekkür edip çıkarım.
Bir esnafa bir ürünün fiyatını sordum ve dükkândan çıktım. Daha sonra başka bir esnafta başka bir ürün gördüm, beğendim ve satın aldım.
Ancak oradan ürün aldım diye, ilk uğradığım esnaf sinirlendi. Aynı ürünün kendisinde de olduğunu, hatta daha ucuza sattığını söyledi.
Ürünü ne kadara aldığımı sordu. Söylemeyince daha da sinirlendi. Üstelik almak istediğim başka bir ürünü de vermeyerek, “Git gez biraz daha, sonra gelirsin yine.” dedi.
Üzerine tartışma başladı. Ben söylediklerine ve tavrına karşı susmadığım için daha çok sinirlenerek, “Sana satacak ürünüm yok!” dedi.
Suçum farklı bir esnaftan da ürün almış olmak...
Halbuki böyle bir esnaftan ürün almayı bırakın, esnaflık yapmasına bile karşıyım. Şimdi nerede kaldı esnaflık, nerede kaldı birbirini desteklemek, müşteriye değer vermek?
“Herkes esnaf olamaz” derler çok doğru. Esnaflık güler yüzlü hoş sohbet olabilmek, müşterilerini tanımak, zor günlerinde yardımcı olabilmek demek.
Yoksa zaten satılan ürünler beklediğinizde kampanyalı olarak daha uygun fiyatlara da alınabilecek ürünler.
Tabi ki küçük esnafın, büyük işletmelerle rekabet etmesi zor yanlarında olalım fakat bu muameleyle de kimse kimsenin yanında olmak zorunda değil.
