Tarım arazilerinin sanayi Bölgesi olarak ilan edilmesi, olsa olsa Sakarya’da olur. Neticede de oldu, bunda şaşıracak bir şey olmamalı.
Kaynarca ve Ferizli ilçelerini kapsayan bölgeler, Endüstriyel sanayi bölgesi olarak Resmi Gazete ilanı gerçekleşti.
Verimli tarım toprakları Sanayi Bölgesi. Ne güzel tarım işçiliği ile uğraşmayacağız, gelişen Dünya’ya ayak uyduracağız. Sanayi gelişimine ayak uyduracağız.
Tarım, gıda ürünleri ne olacak derseniz, ona ne ihtiyaç var. Sanayi gelişimi yaşayalım gerisi kolay.
İstihdam artacak, işsizlik kalmayacak daha ne olsun!!!
Şaka bir tarafa nedir bu anlamak mümkün değil, birinci sınıf tarım arazileri nasıl olur da heba edilir.
Sanayi üretimi için başka yer bulamadınız mı?
Verimli alanlar nasıl olurda böylesi hoyratça bir karara kurban edilir.
Anlamakta güçlük çekiliyor, nasıl bir akıl tutulmasıdır ki böylesi vahim kararlar alınabiliyor.
Dur demek gerek, bunu yapmayın. Olmaz, olmamalı bu denli özensiz karar alınamaz. Yarınları tehdit edecek bir gelişime yaşanıyor.
Sadece bu şehrin geleceği tehdit edilmiyor, bir ülkenin geleceği tehdit edilmekte. Bu gerçeği görmek için ne olmalı?
Bizlere bırakılan verimli topraklar, miras olduğu nasıl yok sayılır. Bize miras olan geleceğe bırakacağımız en değerli miras.
Betona teslim edilmiş bir gelecek, ne bekliyorsunuz.
Güzel bir sözdür “Beton mu yiyeceğiz.”
Ülke ekonomisi yıllardır inşaat sektörü ile iniltilendiğinden ekonominin lokomotifi konumunda.
Bu sayede tüm verimli birinci sınıf tarım arazileri beton yığını haline getirildi. Bununla birlikte yaşamımızı idame ettirmeye çalıştığımız şehrimizde nolu sayıları aşan organize sanayi bölgeleri mevcutken; birde. Bayağı büyük bir alanın Endüstri bölgesi ilan edilmesi hangi akla izana sığar.
Burada sanayileşmeye karşı olduğum algılanmasın sakın. Bilakis sanayileşmeyi yüzde yüz destekleyen ve isteyen bir Teknik insanım.
Çok yakın gelecekte gıda savaşları başlayacağı aşikâr.
Yurdumuzun globalde Söz sahibi olabilmesi için, hızlı aksiyonlara ihtiyacı vardır.
En hızlı ve rantabl aksiyonun adı. Tarım ve hayvancılıktır. Sebebi çok net olarak yaşadığımız toprakların verimli ve geniş olmasıdır.
Globalde en hızlı ve iyi rekabet edebiceğimiz alandır.
Geleceği güvenli karşılamaksa sorunumuz, bunun yolu verimli toprakların korunmasından geçer, betona teslim olmaktan geçmez.
Yazık etmeyin bu güzelim Ülkeye, yazık etmeyin geleceğimize.
Rahat bırakın Sakarya’yı, rahat bırakın bu Ülkeyi.
Kendi kendine yeten tarım ülkesi iken, dışa bağımlı hale geldik, üretemez durumdayız. Her tarım ürününü ithal eder durumdayız.
AHHHH O ESKİ TÜRKİYE AHHHH!!!
“Nerden nereye” ülke nerelere geldi…
