Aralık araf ayıdır benim gözümde.
Bir sona gidiş mi yoksa yeniye varış mı karar veremem bir türlü.
Yılın son ayıdır evet ama yeni yıla da bir kalmıştır.
Belki yeni dileklere, yeni hayallere ulaşabilmeyi hayal ederiz aralık ayında.
Belki de bu yıl da olmadı düşüncesi kaplar içimizi...
Aralık araf ayıdır bence.
Fikirlerimizde Aralık gibi arada kalmıştır.
Şimdi biz yeni yılda, ekonomiden güzel gelişmeler bekleyebilir miyiz?
Kadına karşı zulmüm bitmesini dileyebilir miyiz?
Hayvana karşı şiddetin son bulmasını isteyebilir miyiz?
Kimimiz artık herşeyin çok geç olduğu fikrini savunuyor şiddetle. Herşeyden elini eteğini çekip karamsarlık çukuruna çoktan düştü bile.
Ama unutmamalıyız ki, karamsarlık bizim mirasımıza ters.
Ne demişti Mustafa Kemal Atatürk;
"Umutsuz durum yoktur, umutsuz insan vardır.
Ben hiçbir zaman umudumu yitirmedim"
Evet pek çok şey umutsuzluğu kamçılamak için sıraya girmiş durumda olabilir. Bu yılı da zor yaşadık esaaen. Pandemi süreci ve bitmek bilmeyen covid bizi çok fazla yıprattı. Tam kapanmada pek çok işletme ve iş yeri kapandı ama açılamadı. Yangınlar, seller, zayıf olduğu için kılıçla kesilen kadınlar gördük.
Yolda yürürken paranoyaklaştık. Sabah evden çıkıp akşama eve dönemeyebileceğimiz olgusuyla yüzleştik.
Evladını öldüresiye döven babalar, toplu taşımada fütursuzca sağa sola küfreden zorbalar...
Zor süreçlerden geçtiğimizi biliyorum, herkes gibi farkındayım. İnsan en sevdiklerine dahi güvenemezken nasıl çıkacak umut burdan?
Tekrar edeyim o vakit;
"Umutsuz durum yoktur, umutsuz insan vardır.
Ben hiçbir zaman umudumu yitirmedim."
