Daha kötü günlerim oldu hayatımın 35 senelik diliminde.

Tam olarak nerede başladığını bilemiyorum düğümlerimin.

Ama nasıl çözülmeye başladığını sanırım artık çok iyi biliyorum.

İlham dediğimiz şey birden geliyor insana. Yerin zamanın çok da bir önemi yok onun için. Yolda yürürken, işten eve giderken, uykudan uyandığımız ve tekrar uyumak için çaba sarf ettiğimiz zamanlarda, bir kafede tek başına kahve içerken. Veya bir takside, evinize asmak için makrome salıncağı eve götürmeye çalışırken.

Taksici arkadaşa yol tarif etmeye çalışırken hayatımın kitabını yazmaya karar vermem enteresan bir başlangıç oldu.

Hayatımın tamamının çok normal olduğunu iddia edemem ayrıca.

Bu kafaya gelmek için çok çabaladım. Öfkeler, küsmeler, kırgınlıklar, susmalar, sevmeler, terk edilmeler, terk etmeler.

Hepsiyle barışmaya karar verdim.

Ama nasıl?

İşte burası çok önemliydi.

Yöntemleri yıllarca bilmeden yaşadım. Yöntemler bana kendilerini inatla ve hırsla göstermeye çalıştığında da büyük bir itiş gücüyle reddettim. Bir sürü şey söylediler. Söylenenleri hep büyük inceliklerle dinleyen bir insandım zaten!

Tavsiyelerin hep aksini yaptığımı fark ettiğimde ki böyle davrandığımı yıllarca söylediler bana tabi ki kabul etmedim. Benim fark etmem biraz, yani 30 küsur sene kadarımı aldı. Burnunun dikine gitmek eğer yaptıklarından ve yapmadıklarından büyük zararlar ve yaralar almıyorsan ve de muhatabına yansıtmıyorsan o kadar kötü bir şey değildi.

Kantarın topuzunu biraz fazla kaçırdığımı fark edene kadar.

Aldığım ve verdiğim kararlarda belki karşımdaki insanlara bedeli çok ağır olmayan yükler bırakmış olabilirim. En büyük bedelleri de kendim ödedim, ödemeye de devam ediyorum. Belki çok uzun zamanda devam edeceğim.

Ama yüzleşmek her şeyin başlangıcı olacak. Yüzleşmek görmeyi, hatırlamayı, tekrar tekrar yaşadığımız döngüleri kırmayı sağlayacak.

Bireysel olarak başlayan gelişim adımlarımın, bütüne de yani bize de bir faydası olabilir mi?

Hamster gibi peynirin peşinde koşarken o çarkın içinde sürekli debelenip durduğumuzu söylemişti en yakın arkadaşım. Çok net, mantıklı, mükemmel bir anlatım ve benzetme oldu bu yaklaşım.

Yaptıklarımızla ve yapmadıklarımızla yüzleşmek, filmi geri sarıp daha salim kafayla izlemek işte o yöntemlerin adımlarından biri. Hadi haftaya geri sarmaya başlayalım ve neler yapmışız ve yapmamışız bir bakalım...