Ulaşılmaz bir dağın mahreminden mi çaldın gözlerini
Nasıl ayak değmemiş sırlarına götürüyor fena esrarlı
Bulutlara sarılmış masalları taşıyor yetim çocuklara
Yağmur ha yağdı,ha yağacak kuruyan yüreklere
Bir cigara yakacak yalnızlığa aniden çöken akşam
Bacalardan savrulan dumanlar efkarlanacak
Hayat sabaha kaldığı yerden başlayacak
Beklenen, özlenen ve gelmediğin yerden
Tam o beklenmedik anda o gök gürültüsü
Ve korkutan şimşek titretecek gönül tellerimizi
Ulaşılmaz bir dağın mahreminden mi çaldın gözlerini
Meftunu olmuşum, farkında değildim o nasıl yeşildi
Çorak bir çöldü yüreğim savruluyordu rüzgarla
Kapımı çaldığın yağmurla bereketlendi hayat
Bu mektubu yırt ve at, baharı gecikmiş bir haldeyim
Hala bir çift yeşil gözün dağa adanmış hasretindeyim
Beni bırak, yolunu aşka yitirmiş bir meczubun
Derdini bu yalnızlığı kendine kardeş edinmiş dağ dinler
İçinde biriktirdiği depremler, ah o hep saklanan keder
Patlar bir gün, yıkılır evren, hikayesi kalır masumun
Ulaşılmaz bir dağın mahreminden mi çaldın gözlerini
Akan derenin denize kavuşmasından dinledim hikayesini
O günden beri taşıyorum sırtımda bu derdi
Ne o beni buldu, ne de ben aşkı, divaneliğim bu yüzden
Adını İda dediler bin pınarlı bereketin, bilmiyordum
Tenimde terleyen bir rehavetin, huzuruymuş arkamda
Kazdağları sevdamın kendisiymiş, sevdalıymış hayata
İnsanlığımdan utandım ve bir daha dağa bakamadım
