Yıllar yılları kovaladı bizde değişen bir şey yok, dün hangi sorun ve eksik varsa bugünde farklı değil. Aynı eksik ve sorunlar içerisinde yaşamaya zorunlu bırakıldık.
Güçlü ve kudretli iktidar olduklarını her fırsatta haykıran AKP’li siyasetçiler ve yapılan en ufak yatırımı lütufmuş gibi nerede ise gözümüze sokarcasına reklam kampanyasına tabi tutan iktidar temsilcileri, mesele sorunlarımızı çözümü olunca sessizliğe gömülüyor.
Haksızlık yapmak kastında değilim pek tabii ki irili ufaklı yatırımlar aldı, şehir yirmi yıl öncesiyle kuşkusuz küçük farklılıklar yaşadı. Benim itirazım kopartılan gürültü var ya “güçlü kudretli iktidar” diye onun karşılığı olamadı bir türlü.
Her seçim döneminde ülke ortalaması üzerinde destekler bulacaksınız, konu yatırım olunca ülke ortalaması gerisinde kalacaksınız. Köklü olan sorunlar çözümsüz kalacak. Dünden kalan tüm değerlerde birer birer yok edilerek.
Alışkanlık haline gelmiş, gazete sayfalarını açın beylik ifadeler ile yaşadığımız şehir ile AKP’li siyasetçilerin söz ettiği şehir arasında uçurumlar var. İki farklı durum var ortada, tüm sorunları çözüme kavuşmuş müreffeh bir şehir portresi çizilirken diğer tarafta ise sıralamakla bitmeyecek sorunlar yumağı bir şehir.
AFA Kültür Sitesini 2016 yılında yıkacaksınız ve yerine henüz daha yenisini yapamamış olacaksınız. Anlı-şanlı törenlerle tanıtım toplantıları yapıldı, tüm AKP’li siyasetçiler söz yarışına girdi, projenin görselleri paylaşıldı ve 2018 yılında bitirileceği sözü verildi.
Üzerinden geçen yedi yıl sonunda gelinen aşama ise yıkımı gerçekleşen alana çöplük haline dönüşmüş ve kültür sitesine ilişkin atılmış en küçük adım yok. Bir büyük şehir düşünün ki kültür sitesi olmasın, böylesi bir eksiklik ve ayıp yaşanmakta.
Ne kadar övünseler azdır.
Yine düşünün ki yıl 2004 ve o tarihten itibaren AKP’li siyasetçiler şehir içi trafik sorununu çözüyor ve hafif raylı sistem yapıyorlar. Tam tamına geçen yirmi yıla rağmen ortada döşenmiş tek ray yok. Hatta var olan rayları nerede işse sökecekler. Uzun yıllar çalıştırılmadı Adapazarı Ekspresi, neyse ki CHP Kadın Kollarının 18 hafta süren eylemi oldu da bu sayede yüz yıllık trenimize kavuştuk.
Bir ara güzergah tayin edildi, seyahatler düzenlendi birçok proje paylaşıldı, görsel afişler hazırlandı ancak gelinen sonuç her işlerinde olduğu gibi yine hüsran.
Nostaljik tramvay diye bir proje atıldı ortaya, orada durum vahim. Gazete sayfalarını süsleyen kırmızı renk tramvay geldi gözümün önüne, şirin bir görüntüydü. Sonuç mu; burada da kendilerini tekrar ettiler. Yani ortada kalan sadece görselleri oldu.
AKP ile öğrenilmiş bir vaziyet, çok konuşmak ancak hiçbir şey yapmamak.
Adapazarı- Karasu demir yolu projesi. 2010 yılında ihale edildi ki sözleri çok daha gerilerden verilmişti. Geçen yıllar ortada Sayıştay raporlarına konu edilmiş zararlar var. Çürümeye terk edilmiş, harabeye dönmüş bir vaziyet, yazık.
On üç yıl geçiyor ve akıbet maalesef rezalet. Hatırlayın süslü ifadeler ile başlanılmıştı projeye. Sakarya’nın kurtuluşu, Karasu limanı ülkenin en önemli limanı olacaktı. İç Anadolu’ya kadar uzanacak proje vs vs.
Gelinen aşama yine herkesin malumu…
AKP’li siyasetçiler seçmenin hafızasına çok güveniyor. Gerçi çokta haklılar, her seçimde sonuç almasını beceriyorlar.
Eksikleri ve sorunları yazmaya sayfalar yetmeyecek. Onun için burada noktalayayım, herkes kendi penceresinden değerlendirmesini yapsın varacağı sonuç benden farklı olmayacaktır.
Biriniz Belediye hizmetini kiralık binada, diğeriniz ise okul binasında vermektesiniz.
Sanırım problem birazda bizlerde, hafıza meselmizi bir gözden geçirmeliyiz gibi sanırım.
