Sırtlarında mısır çuvalları
Yüreklerinde güneş taşıyan
Kadınlar gelirdi değirmene
Zıva Deresi denize akardı
Değirmen tıkırtısı hayata
Kahraman kadınlardı onlar
Kendilerini yaşatmaya adamışlardı
Her ölüme iki can doğuruyorlardı
Ağlamayı çoktan unutmuşlardı
Mübarek kadınlardı
Değirmen derdi öğütürdü
Mısır unu öğleye varmadan
Eve varacak, yoğrulacak, ekmek olacak
Şaziye teyzemin üzerine dönerdi zaman
Bir dut ağacı bilirdi bekleyeni
En çok karnı acıkmış çocuklar
Ağır işlerdi değirmende zaman
Şaziye teyze değirmen gibi dönerdi
Yorgunluğa ve dert dinlemeye
Çok güzel çay demlerdi
Teneffüs aralarında dört öğretmen
Çökerdik hiç sönmeyen ocak başına
Saçta hamsi hazır gelirdi sofraya
Biz doyardık, o umuda
Zıva deresini umuda boyardı
Birer çay ve sigara içimiydi hayat
Ve bir namlunun bilemediğin pususunda
Şaziye teyzem tam ortasında
Cesur bir kartal gibi saklamış bizi kanatları altına
Şükrüm, duam bu yüzden Şaziye teyzemden yana
Ben bir çocukları bilirim bir de Şaziye teyzemi
Güneşi torbama koydum da geldim biraz ışık diye
Pencerelerimi açtım da yattım geceye
Sofrası bütün gelenlere açılan gerçeğe
Eli ve gönlü bu kadar mı güzel olur insanın
Zıva deresinden akıp giden ruhların
Katip Şadi söylerdi bütün türküleri,çok dinledim
Horonu duvarları yıkılan evlerden seyrettim
İçimdeki sevdayı bir de Şaziye teyzenin
Yıllar sonra bir fotoğrafından seyrettim
Gece Notları
