11 ayın sultanı.
Ramazan ayı.
Her ramazan ayında olduğu gibi oruçların tutulduğu; yine her ramazan ayında denildiği gibi oruç tutanların tutmayanlara, tutmayanların tutanlara saygı, sevgi ve hoşgörü çerçevesinde geçirilmesi temennilerinde bulunulan mübarek ay.
Bende elbette aynı temenniler içerisindeyim.
Fakat,
Birkaç temennim daha var.
Ramazan ayı, bir ay.
Oruç tutanların ibadetlerini Allah kabul etsin.
Orucunu etrafına tutturanlara ne diyorduk?
Evet zor. 11 Ay boyunca yiyip içiyoruz. Alışkanı olduğumuz ve tükettiğimiz birçok ürün ve gıda var.
Bunlarla aramıza mesafe koymak, sabır etmek, beklemek ve beraberinde sakin kalmak zor geliyor.
Hele ki sakin kalmayı bir türlü öğrenememiş toplumumuz ve bizler için.
Ancak zaten bu ibadetin maksadı bu. Bütün gün sağa sola ateş püskürdükten, kalp kırdıktan, can yaktıktan sonra eve gidip sofra başında ezan sesini mi bekliyorsunuz?
Ne diyelim, Allah kabul etsin.
Başka bir konu daha var.
Tutulan orucun manası.
Oruç; hunharca tükettiğimiz nimetlerin yokluğunu fark etmek, olmayanları anlamak, empati kurmak, yardımlaşmak demek…
İftarını kimi bir bardak su bir tas çorba ile açıyor kimi tabaklardan taşan bir sürü çeşit yiyecekle.
O bir sürü çeşit yiyecek sosyal medya storylerinde boy gösteriyor.
“Bugün de orucumuzu açıyoruz, işte bunlarda yiyeceklerimiz”
Elbette böyle yazılmıyor ama hiçte empatik gelmiyor bu davranış bana.
Her anımızı, her şeyimizi paylaşıyoruz.
Bazen sırf görülmesini istemediğimiz şeyleri saklamak için mış gibi paylaşımlar da yapıyoruz.
Geziyoruz paylaşıyoruz, seviyoruz paylaşıyoruz, seviniyoruz paylaşıyoruz, üzülüyoruz paylaşıyoruz.
Şahane.
Ama yiyip paylaşmayalım lütfen.
Hadi niyelim 11 ay paylaştınız.
Bari 11 ayın sultanı o empati ve hoşgörü ayında yapmayalım.
Tüm ibadetleri Allah kabul etsin.
