Evet insanlık,

Hemen hemen herkes,

Daha küçük yaşlardan itibaren başlar Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi eğitimini almaya.

Daha akıl doğru düzgün eremeden,

Daha soyut düşünme nedir bilemeden başlanır sureler bir bir öğretilmeye.

Başlar emir ve yasaklar ardı arkasına dizilmeye.

Başlanır emir ve yasaklarla,

Küçücük beyinlere korkular ekilmeye.

Niçin iyi birer insan olunması gerektiği,

Ahlakın üstünlüğü,

İyi bir ahlak anlayışının,

Yaşam boyu kişiye neler katabileceği,

Neleri kazandırabileceği çoğu kez pas geçilir.

Ahlakın,

Aslında tercih edilen bir kimlik niteliğinde olduğu,

Kişinin seçimleri,

Yaşam biçimi,

Bu hayatı algılama şekli,

Değer yargıları ve aslında,

"İnsanı insan yapanı" olduğuna belki de hiç değinilmeden,

"Din" de,

"İnanç" da sanki yalnızca korkuyla yapılan ibadetlerden ibaretmiş gibi başlanır anlatılmaya.

Halbuki;

Allah' a sevgi,

Allah' a minnet,

Allah' ın verdiklerine şükürdür aslında her bir ibadet.

Din Kültürü kısmı,

Öyle ya da böyle,

Veriliyor işte bir şekilde insanlık da,

Peki ya nerede bunun Ahlak Bilgisi!

Peki ya nerede;

"İçini dışından daha çok süsle. Çünkü dışın halkın, için Hakkın baktığı yerdir" diyen Mevlana' nın bahsettiği;

Şeklen değil,

Cidden ve gönülen imanın gerekliliği!

Anlayacağınız,

Ahlak Bilgisi,

Oldu mu Ahlak Bilmecesi!!!

...

Belki de toplum olarak yanılgıya düşülen noktalardan biri de budur!

Ne dersiniz?

Ahlaksızca yaşanan bir inancın,

Ahlaktan yoksun,

Zorlama bir imanın,

Zoraki inandırılmış,

Zorunluluktan inanmış bir insanın,

Kendisine ve çevresine zarardan başka bir şey getirmesi mümkün müdür insanlık!!!

Eğitim-Öğretim,

Tıp,

Spor,

Sanat,

Siyaset vs. hangi alanda olursa olsun,

Ahlak ile yol kesişememişse bir türlü şayet,

Varılacak sonun hayra çıkmasını beklemek yanlış olur elbet.

...

"Ahlakın çoğaldığı yerde devletin masrafı azalır.” diyen Cordi Zeydan' a hak vermemek elde mi insanlık!

Haydi sen söyle!

...

Şöyle düşün bir kere!

Dünyanın en iyi,

En kaliteli doktorlarını yetiştirmişsin övüne övüne.

İçlerinde ahlaktan eser yoksa şayet;

Hepsi yarışır devletini,

Milletini soyma peşinde.

Al sana tonlarca zarar,

Tonlarca ziyan işte.

Öğretmenlerinde bilgi,

Beceri deniz derya,

Her biri parmakla gösterilebilecek noktalarda.

Ama çoğu da yaşıyorsa ahlaktan yoksun,

Bambaşka kafalarla;

Oldu mu yine devlete,

Millete kocaaa birer bela.

Ooo..

Dünyanın en iyi bankacıları sende;

Kafalar zehir,

Kafalar inanılmaz derecede basıyor.

Sen,

Memlekete kazandırsın diye beklerken,

O,

Kasadan cebine usul usul katar da katar.

Her türlü teknolojinin kitabını yazdırmışsındır mühendislerine.

Teorikte de,

Pratikte de küçük dillerini yutturmuşsundur başka ülkelere.

Ama ahlaktan bi haber olursa mühendislerin;

Zoru görünce arkasına bakmadan topuklar,

Topuklamasa da sabunlar da sabunlar.

Ülkende hukuk ve adalet uğruna savaşanların,

Çok iyi biliyor olsunlar kanunun ilkelerini,

Yasaları,

O yasaların yaptırım maddelerini.

İçlerinde zerre ahlak kırıntısı kalmadığında;

Unutur onlar da kim için çalıştıklarını bir anda.

Her attığını vuran,

Tek kurşunla destanlar yazdıran,

Dağ gibi güçlü askerler yetiştirmiş ol memleketini,

Korusun,

Kollasın diye.

Bir parçacık ahlaktan bile yoksunsa yüreği;

Gün gelir şaşar hedefi,

Gün gelir hiç beklenmedik bir zamanda,

Gelir arkandan vurur seni.

İmanın,

İslamın şartlarını adı gibi ezberlemiş,

Her namazına dakikası geçmeden durabilmiş,

Orucun bir gününü dahi atlamayı kendine haram saymış,

Kabe yolunu gidip gelmekten ezberine katmış insanlar yeşerttin diyelim hadi toplumda.

İçine azcık insan sevgisi koyamadıysa,

Hayatı boyunca ahlak ile tanışamadıysa,

Aklı fikri çoluk çocuğunun rızkında,

Irzındaysa,

Kadınına el kardırmak erkekliğinin tam tanımı,

Tam olarak da şanıysa;

Böylesi insan müsvetteleri değil midir o topluma,

Devlete külliyen zarar ziyan.

Daha o kadar çok örnek verilip,

O kadar çok şey söylenebilir ki bu konuda.

...

Ah be insanlık ah...

İnancı,

Dini sürekli dilinde,

Lakin aklı-fikri ahlakın eeennn gerilerinde insanlar yetiştirmek değil marifet.

Marifet;

Din-inanç-ahlak bütünlüğünü koruyarak,

Sözünde de,

Özünde de inanan,

Sözünde de,

Özünde de tertemiz insanlar yetiştirebilmekte.

Aksi halde,

Bu Din Kültürü ve Ahlak Bilmecesi ile,

Daha çoookk Devlete olunur zarar ziyan.

...

"Toplumlar olarak, kaybedilen ahlaki kimliklerin tekrar tekrar kazanılabilmesi dileği ile..."