Merhaba İnsanlık,
Hani bazen bir terslik olur her şey normal seyrinde giderken.
Hani sonrasında,
"İyi ki de böyle olmuş" dedirtir ya hayat insana.
Benim için de öyle bir geceydi işte dün gece.
Günler öncesinden Kocaeli' de bir konser için bilet almıştık arkadaşlar ile.
Eee çoluklu çocuklu insanlarız ya,
Arada bir bize de nefes almak gerek değil mi!
Sevdiğimiz bir sesi yakından dinleyecek olmanın heyecanı,
Tabi biraz da eğlenebilme hevesi içerisindeydik günlerce.
"-deydik"...
Çünkü konsere bir gün kala konserin iptal olduğu haberini aldık.
Sonra mı!
Aslında sonrasında başladı her şey.
Hazır çocukları bırakabilecek bir ortam olmuşken Sakarya Radio Pup' a gidelim dedik.
Ve nitekim öyle de yaptık.
Yaşadığım o bir kaç saat için,
Anlatacak o kadar çok şey,
Söylenebilecek o kadar çok söz var ki!
Hangisinden başlayım bilemedim!
Kelimeler yettiğince şöyle bir özetleyeyim olmadı;
Öncelikle dün akşam ki konser olağan üstü güzeldi.
Hatta bir konser diyerek basite indirgemek gelmiyor içimden.
Çünkü,
Masamızdan bir dost,
Bir arkadaşımız kalkmış,
Sahneye fırlamış ve başlamış şarkılarını söylemeye gibi;
O kadar samimi,
O kadar bizden,
O kadar sıcacıktı işte.
Öncelikle solistin sesine,
Birlikte oluşturdukları o ekip ruhuna,
Sahne performanslarına hayran kaldık.
Sahnede,
Yalnızca enstrüman çalan,
O enstrümanlar eşliğinde şarkı söyleyen insanlardan öte bir şey vardı sanki.
Notalara aşık adamlar vardı dün gece sahnede.
Her bir notayı incitmekten korkarcasına o notalara aşık,
Her bir notaya dokunurken,
Notaları alt-üst edebilecek kadar müziğe tutkulu adamlar vardı karşımızda.
...
Sonra,
Yıllara ve yıllar içerisinde dejenere olmuş müzik anlayışına rağmen ölmeyen,
Böyle değerli seslerle yaşatılan,
O özlediğimiz tat da ki şarkılara,
Onlarla birlikte tekrar tekrar âşık olduk.
O şarkıların ruhunu,
Kendi içlerinde her bir notasına kadar yaşayarak,
Bize de yine,
Yeniden o ruhu yaşatarak yarattıkları atmosfere hayran olduk.
...
Ve final...
O içimizi titreten,
O göğsümüzü kabartan,
Onun "Adı" her geçtiğinde ortalığı yıkan final...
Tam 79 senedir,
Her saniye sevgi, saygı ve minnetimizin giderek büyüdüğü,
"Yaşa Mustafa Kemal Paşa Yaşa" derken hücrelerimize kadar varlığını hissettiğimiz Ata' mızı da geceye misafir ederek,
Geceyi daha da anlamlandırmalarına,
Daha da çok hayran kaldık.
...
Aslında Kocaeli' de gideceğimiz bir konserin iptal olması sonucunda geldik onları dinlemeye
Ve çıkışta "İyi ki de konser iptal olmuş" dedik.
Çok teşekkür ederiz Necati ve Saykolar Grubuna,
Çok teşekkür ederiz ruhumuzda bıraktıkları tada,
Çok teşekkür ederiz bizi böyle bir müzik aşkı ile buluşturan Radyo Pup' a.
"Bu yolla ya da başka bir şekilde ruhunuzda tat bırakanlarınızın çok olması dileği ile.."