3 Aralık Dünya Engelliler Gününe 1 aydan az bir süre kalmışken uzun zamandır sabırsızlıkla beklediğim işaret dili eğitim nöbetim başladi.
Engelli deyince akla ilk olarak bedensel veya fiziksel engel geliyor. Çevremizde sosyal alanlar veya kamu alanlarında düşünülen her şeyin yanlızca bedensel engelli vatandaşlar için düzenlendiğini görüyor gibiyiz.
Peki ya kaçımızın aklına gelir şuan çevremizde işitme engelli birilerinin olup olmadığı? Düşünsenize Allah'ın verdiği en kıymetli iletişim aracınız yok. Bir fanusun içindeymişsiniz gibi hareketleriniz görünüyor, fakat ses ve iletişim yok. Her alanda bulunan ve her alanı kullanan kişilerden bahsediyorum.
Hayatı sadece kendi düşüncesinden ve yaptıklarından ibaret sayıp yaşamaya öyle alışmışız ki bu gerçekleri düşünmeyi bırakın yüzleşmeyi bile kendine uzak tutan insanlar olmuş durumdayiz. Sözde herkes duyarlı herkes fedakar.Fakat gerçekler öyle demiyor ve insanoğlu başına gelmeden de ders almıyor.
Hani o altın değerinde söz vardır ya; "Herkes birer engelli adayıdır" diye… Bunu düşünmek veya
söylemek insanoğluna ne kadar zor geliyor. Oysa empati okadar güzel birşey ki...Bir miktar empati, bir miktar duyarlılık ,bir miktar sevgi, bir miktar saygı ve her şeyin içinde olması gereken o nefis hoşgörü, engelli kişilerin hayatını kolaylaştırırken diğer normal insanlara da enfes bir hayat sunacak ve hayat daha kolay yaşanır hale gelecek.
Önümüzdeki tarihteki takvimde Dünya Engelliler Günü var. Fakat bize bir gün; ailesinde engelliler olan kişiler için her gün o takvim hiç değişmiyor.
Engelli vatandaşların her haktan yararlanması, hatta bir adım önde olduğu halde bazı yerlerde yetersiz kalıyor…
Ben de bu alanda faydalı olup hayatı daha kolay yaşaya bilmelerine imkan sağlayabilmek adına işaret edili eğitimiyle trafikteki haklarını sonuna kadar kullanmalarına destek sağlayıp engelleri kaldırabilmeyi düşünüyorum.
Ben, özel sürüş danışmanlık olarak bu mesleği icra ediyorum ve sürücü kurslarını da bu alana davet ediyorum. Engelleri birlikte aşalım. Sağlıklı günler.
