• Reklam
Reklam
Reklam
Özge Günal

Özge Günal

Üvey toplum...

04 Nisan 2019 - 23:55

Her konuda,

Dünden bugüne ayırdılar,

Ayrıştırdılar bu milleti;

Örtülü,

Örtüsüz,

İnanan,

İnanmayan,

Atatürkçü,

Atatürkçü olmayan,

Bizden olan,

Bizden olmayan...

Bu vb. ayrımlar her konuda,

Her anlamda katlanarak arttı yazık ki,

Günden güne memleketimde.

...

Bir yere kadar hep birdik,

Birlikteydik,

Birimizi diğerimizden ayırmazdık ki biz.

İnanan,

İnanmayan demez,

İnancı,

İbadeti, 

Allah' ı ile kulu arasında bırakıp,

İnsana,

İnsan olduğundan kıymet verirdik sadece.

Atatürkçü olmak diye bir şey de yoktu üstelik.

Çünkü hepimiz Atatürkçüydük esasında.

Onun önderliğinde, 

Derin bir gönül ortaklığıyla,

O ve tüm silah arkadaşları tarafından kazanılmış olan şu vatan topraklarında,

Onun getirmiş olduğu yeniliklerle,

Onun yaratmış olduğu özgürlüğü soluyup da,

Onu hiçe saymak gibi bir akıl yoksunluğunu kimse benimsemezdi ki zorlasan da.

...

Parçalarla uğraşmaktan bütünü göremez oldu insanoğlu belki de zamanla.

Kırıp dökmekten,

Birleştirebilmenin o enfes tadını unuttu.

Kendi yolunu tek doğru kabul edip başka yolların kendi yoluna tutabileceği ışığı görmezden gelerek, 

Farklılıkların hayatlara katabileceği zenginliği gözardı eder oldu.

Her varoluşu saygı ile var saymak zor geldiğinden,

Bir çoklarını yok sayıp kolayına kaçtı insanoğlu.

Milyonları birleştirerek daha da çoğalmak dururken,

Milyonları parçalayarak,

Tek bir hücrede toplama çabasıyla, 

Hem kendini,

Hem de o milyonları yordu.

Mikro düzeyde bir hoşgörü ve duyarlılık sonucu,

Makro düzeyde oluşan bir bencillikle kendini hayatın en merkezine koydu insanoğlu.

Ve merkezde kendi olduğu sürece de,

İçinde bulunduğu toplumun nasıl bir hal aldığını göremez oldu.

Toplumu fiziksel olarak ayrıştırırken insaoğlu,

Toplumun kimyasını oluşturan en temel değerlerin,

Saygının,

Adaletin,

Dürüstlüğün,

Yurtseverliğin,

Yardımseverliğin,

Dayanışmanın ne kadar önemli olduğunu unuttu.

Güç ve paranın sarhoşluğuna kapılarak,

Yalnızca bu dünyalık olan bu iki unsurun öyle bir kölesi oldu ki insanoğlu,

O güce ve onca kaynağa hangi güç sayesinde sahip olduğunu hatırlayamaz oldu şuuru.

...

Varlığımızı daha bir anlamlandıran şu memleket topraklarında,

İçinde yer edindiğimiz toplumda,

Birileri ,

Başka birileri için,

Öyle ya da böyle üvey oldu hep yazık ki.

Herkes kendinden olanı bağrına basarken,

Kendisinden başka düşüneni,

Bir başka şekilde yaşayanı gözünün ardına koyma eğiliminde oldu.

Ne mi oldu hep en sonunda!

Ne olacak!

Olan yine o toplumu oluşturan tüm bireylere,

Yani sana,

Yani bana,

Yani bize oldu olan her zaman,

Biz farkında olmadan.

...

"Kimsenin üveysayılmadığı, kimliklerin başka kimlikler altında başkalaştırılmadığı, farkların, farklılıkların saygıyla karşılandığı, parçalanarak değil birleşerek çoğalmanın gücüyle büyüyen bir toplum olma yolunda nice güzel günler dileği ile..."


 

YORUMLAR

  • 0 Yorum