• Reklam
Reklam
Reklam
Özge Günal

Özge Günal

Öğretmeli...

03 Mayıs 2019 - 12:29

Düşünebilmeyi öğretmeli çocuklara en başta.

Düşünemedikçe çünkü insan, 

Olduğu gibi kabullenme yoluna gider mevcut hali.

Dış dünyada bugün olan bitenler,

İnsanın iç aleminde yer bulamadığı,

Yüreğinin bir köşesinde yer edinemediği sürece düşünce yoluyla,

Ne yarın için alınabilecek bir ders niteliğinde olabilir yaşananlar,

Ne de geçmişten gelenlerle bir bağ kurulabilir arasında.

Bugün olup biten,

"Oldu bitti" tadında kalır bir köşede işte öyle değersizce.

Üstelik de, 

Her yaşanan an,

Her yaşadığımız şey,

Her olay,

Her durum,

Her sebep,

Her sonuç biz ve hayat adına o kadar kıymetliyken.

...

Düşündüğü şeyi ifade edebilmeyi de öğretmeli çocuklara aynı zamanda.

İfade edebilmeleri için fırsatlar tanınmalı.

Düşündüğünü söyleyemedikçe insan,

Düşünmeyi unutur çünkü zamanla.

Düşünmeyi unuttukça da,

Hayatına,

Hayata,

Başka hayatlara tutabildiği ışığı söner,

Karanlığın orta yerine mahkum kalır eninde sonunda.

...

Merak etmeyi öğretmeli çocuklara.

Geçmişini,

Bugünü,

Geçmiş ve bugünün yansımalarıyla yarınlarını merak etmeyi öğretmeli.

Merakla doğar her öğrenme.

Ve merakla öğrenmenin en güzel sonucudur ardından gelen başları.

Merak edebildiği sürece katar insan hayatına,

Kendisini adım adım ileri taşıyabilecek her bilgi dağını.

Öğrenme ateşini söndürmemenin tek yolunun merak fitilini sürekli ateşlemekten geçtiği çocuklara asla unutturulmamalı.

...

Saymayı öğretmeli çocuklara.

Saymayı büyüğünü de,

Küçüğünü de hayatı boyunca.

Saygının önemi,

Saygının gücü yinelenmeli usanmadan her fırsatta.

Küçük büyük demeden tüm insanlara,

Hayatın içerisinde yer alan,

Yaşamın bir parçası olmuş her şeye,

Her varlığa,

Her canlıya saygı duyulması gerektiği,

Saygının, 

Toplum olarak huzur içerisinde yaşayabilmenin en temel kuralı olduğu anlatılmalı çocuklara.

Anlatılmakla da kalmayıp,

Hem onların,

Hem başkalarının hislerine,

Beklentilerine,

Haklarına,

Hayatlarına gösterilen saygı ile örnek olunmalı çocuklara.

Saygı düzendir çünkü.

Saygı kazançtır,

Erdemdir,

Emektir,

Özendir.

Saygı yaşamın ve varoluşun gururu,

Güveni,

Huzuru,

Sevmenin önünü açan büyüklüktür saygı.

...

İnsanların duygularına ortaklık edebilmeyi,

Bilişsel, 

Duyuşsal her türlü empati kurabilmeyi öğretmeli çocuklara.

Bir düğünde,

Düğün sahibinin mutluluğuna,

Coşkusuna coşkuyla eşlik edebilmeyi öğretmeli.

Bir cenaze evinde,

Canından,

Hayatından parça parça sevdiği,

Sevdikleri kopmuşlara,

Kaybı ile yüreği yanmış,

İçi acıyla dolmuşlara, 

Yürekten hissedilebilen bir acı ile ortak olabilmeyi öğretmeli çocuklara.

...

"Ben" i değil,

"Biz" i öğretmeli çocuklara.

İnsanın tek başına bir yere kadar anlamlı olduğunu,

İnsanın, insanlarla daha da anlamlandığını öğretmeli.

Biz olabilmek,

Büyük özveri gerektirir belki ama paylaşımı getirir,

Sadakati getirir hayatlara.

"Biz" olabilmekten yoksunlukluk,

Yok olmanın temelini atan ilk darbedir her anlamda.

...

Doğrunun peşinde gidebilmeyi öğretmeli çocuklara.

Doğruysa "doğru",

Yanlışsa "yanlış" diyebilme cesareti verilmeli.

Rüzgarın yönüne göre, 

Bir oraya,

Bir buraya savrulmadan,

Kendi gibi olabilmeyi öğretmeli.

...

Yenilgiyi de öğretmeli çocuklara bir şekilde.

Her zaman kazanacakları algısı yaratılmamalı kafalarında.

Hayatta her zaman,

Her konuda,

Her şart ve her durumda yenilgilerin de var olduğu idrak ettirilmeli.

Kazanmak kadar kaybetmenin de bu hayatın bir parçası olduğu beyinlerinde yer edinebilmeli.

Kaybettiğinde büyüklük gösterip,

Kazananın elini sıkabilmeyi yüreklice,

Tebrik edebilmeyi canı gönülden öğrenebilmeli çocuk.

Kazandığında,

Başarıyı yalnızca kendisine,

Kaybettiğinde ise,

Başarısızlığı başkalarına maal etmekten uzak durmalı çocuk.

Uzak durmalı,

Çünkü bu, 

Çocuğu yanlışa götürecek en tehlikeli sahte çıkış kapısı.

Kazanırken de,

Kaybederken de sorgu içerisinde olmanın bilinci verilebilmeli çocuklara.

Sonuçtan çok,

Sebeplerin bir sonraki adımlarda etkili olduğu fark ettirilmeli çocuklara.

...

Çocuğu olmayanlar biraz biraz bilir belki,

Çocuğu olanlar ise çok iyi;

Bir çocuğu fiziksel olarak büyütebilmek işin daha kolay olan yanı.

Büyür çocuk illaki;

Öyle ya da böyle bir şekide.

Az da yese, 

Çok da yese,

Bir parça eksik,

Bir parça fazla, 

Büyür eninde sonunda.

Oysa çocuk büyütürken,

Eş zamanlı olarak çocuğu yetiştirebilmeye çabalamak çok başka bir mücadele .

En büyük çaba da bu uğurda harcanmalı bana göre.

Onun karakterini şekillendirmeye,

Onu bu toplumda iyi,

Onu bu topluma faydalı bir birey olarak yetiştirebilmeye harcanmalı enerji büyük ölçüde.
...

"Yarınlara ışık olacak çocuklara, bugünlerden ışık tutabilmek dileği ile..."

YORUMLAR

  • 0 Yorum