banner2

banner1

02.09.2020, 00:08

RUH...

İnsanın insana iyi gelmesi gerekirken,
İnsanların birbirine kıymet vermesi,
İnsanın insana koşması gerekirken her durumda,
İnsanın insana yaptığı kötülüğü,
Zulmü,
İnsanın insana ettiği eziyeti bir başka canlı yapmıyor gerçekten de.
Ve ne gariptir ki yapmadığı gibi de çoğu zaman bir hayvan iyi geliyor bir insana,
Bir hayvanın sevimli halleri ile insanların yüzü gülüyor,
İnsan ötesi,
Hatta insan tersi yufka yürekleri,
Merhametleri,
Duyarlılıkları ile içini ısıtıyor bir hayvan yeri geldiğinde insanın.
...
30 Ağustos Zafer Bayramı kapsamında,
İzmit' te gerçekleştirilen kutlamalarda,
Açık alanda sergilenen Kuva-yı Milliye Destanı tiyatrosunda,
Rol gereği, 
Yaralı biçimde yerde yatan oyuncuya,
Usul usul yaklaştı oradan geçen bir köpekcik ve oyuncunun boynuna koydu,  
İnce düşünen o başını en tatlı haliyle.
O nasıl içten,
O nasıl da dışarıdan dahi iliklere kadar hissedilebilen bir samimiyetle gösterilmiş,
Sıcacık bir sevgiydi.
İzledim...
İzledim...
İzledim...
Defalarca izledim görüntüleri usanmadan.
Defalarca, 
İçimde sayısız kelebekler uçuştu.
Defalarca, 
Yüreğimi bir köpek patisi tuttu sanki.
Sonra da aklımda binbir düşünce tabi.
...
Yolda, kanlar içerisinde yatan bir vatandaşı,
Sırf arabası kan olacak diye arabasına almayanların çoğunluğu temsil ettiği, 
Yolda yaralı görse kafasını çevirenlerin,

Gördüğü bir kavgaya, 
Kendi canına gelecek zararı düşünerek göz yumanların oluşturduğu bir toplum olduk.
Hatta gözü önünde işlenen cinayeti,
Gözünü bile kırpmadan videoya çekebilecek kadar vicdanını yitirmiş insanlar haline geldik.
Ne acı değil mi!!!
Halbuki,
İzmit' te, 
30 Ağustos' ta sergilenen oyuna konu olan Kuva-yı Milliye oyunundaki o ruhu düşünün bir de.
Bizim gerçek ruhumuzu;
"KUVA-YI MİLLİYE RUHU" nu...
işte biz, 
Öyle bir ruhtan geldik aslında.
Her şeyi göze alarak,
Birçok olumsuzluğu göz ardı ederek,
Her sınıftan,
Her gruptan insanın gönüllük esası ile bir araya geldiği,
Söz konusu vatan,
Söz konusu toprak,
Söz konusu insan,
İnsanın yaşam hakkı,
İnsanın malı,
Canı,
Namusu söz konusu olduğunda,
Bütün milletin tek yürek,
Tek yumruk olduğu bir anlayışın ruhudur KUVA-YI MİLLİYE RUHU.
Diğer taraftan,
Korumak,
Kollamak,
Canı pahasına mücadele vermek,
Halka moral olmak,
Güç olmak,
Halka umut olmak vardır bu ruhun özünde.
Şimdi bakınca bugünlere,
Hem bireysel olarak insanın insana ettiklerine,
Hem de, 
Her yerinden ayrı ayrı yaralanmış memleketimin hali karşısındaki toplumun umarsızlığına,
İnsan sormadan edemiyor tabi haliyle;
"Bizim, 
O her koşuldaki mücadeleci,
Ve o her anlamdaki değerler üzerine kurulmuş ruhlarımız nerede???" diye.
...

'Bizi biz yapan değerlerimizden, özümüzden, bizi birleştiren o kıymetli ruh hallerimizden vazgeçmemek dileğiyle...'

Yorumlar (0)