banner2

banner1

23.10.2020, 13:39

Problem Çözme Becerisi ve Mobbing

                Okullarda her yıl sene başında hazırlanan yıllık rehberlik planlarında “Okullarda Şiddeti Önleme” konusu uzunca bir süre “Genel Hedef” olarak kullanıldı. Yani, tüm ülke okullarda aynı davranışı kazandırmayı hedefliyordu.

                Okulda kazandırılan davranışlar iş yaşamındaki atmosferi de doğrudan etkilemekte. Şiddet eğilimi, problem çözme konusunda yetersizlik, akran zorbalığı gibi konular iş yaşamında verimliliğin düşük olması, ekip halinde çalışmayı bilememe, meslektaşlarla etkili iletişimde bulunamama, hatta Mobbing olarak karşımıza çıkar. Okuldaki zorbalar Mobbing uygulayan patronlara dönüşür.

                Peki nedir bu Mobbing?

                Bir kurumdaki yöneticinin çalışanlarına uyguladığı ısrarlı ve düzenli psikolojik tacize “Mobbing” denir. Başlangıçta sadece iğneleme, iş saatlerini düzenlemede farklı davranma, iş ortamında tat kaçırmayla kendini gösteren Mobbing; kurbanın işi bırakmasına, ağır bir travmaya uğramasına kadar gidebilir.

Akran zorbalığından farklı olarak Mobbing’e uğrayan kişi, yani kurban; genelde iş yerinde başarılı, özgüvenli, üretken kişilerdir (Tam tersi de mümkündür). Bu da bize Mobbing uygulayan yöneticinin karakteri hakkında bilgi verebilir. Bu doğrultuda da Mobbing uygulayan yöneticinin problem çözme ve işbirliği içerisinde çalışma becerisinden yoksun, özgüvensiz, kararsız, şiddete meyilli olduğunu düşünebiliriz.

Mobbing konusunda “Problem Çözme Becerisi” başlığını biraz daha açmak istiyorum. Problem çözme, aile tutumlarından okul yaşamına kadar her aşamada biraz daha şekillenen çok önemli ancak değeri sıklıkla göz ardı edilen bir beceridir. Problem çözmesini bilmeyen kişiler zamanla sorunlarına kaba kuvvet, psikolojik şiddet, yıldırma politikası gibi yöntemleri kullanarak çözüm bulmaya çalışan yöneticilere dönüşürler.

Problem çözme becerisi kazanmamanın yanında iki uç durum yatar: Hiç problemle karşılaşmamış olma, ya da sorunların içerisinde büyüyüp doğru örnekle karşılaşmadığı için başından beri şiddet kullanma.

İlk durumda çocuk aşırı korunmuş, çevresindekiler tarafından yüceltilmiş, karşılaşacağı ya da karşılaşma ihtimali olan her sorun onun yerine çözülmüştür. Bu, karşımıza narsist bir yöneticiyi çıkarır. Narsist yöneticiler çalışanlarının kendinden daha başarılı olup ilgiyi toplamasına dayanamazlar. Başından beri sorunları onların yerine çözüldüğü için de bu sorun karşısında başarılı olan kişiyi yıldırma yoluna giderler.

İkinci durumdaysa çocuk zorlukları zaten başından beri kaba kuvvet ya da görmezden gelme yoluyla çözmüştür. Okuldaki klasik zorbalar buna örnektir. Zorbalıkla ya da ağlayarak istediklerini alabilen, arkadaşlarını sindirebildiğini gören çocuk bir yetişkin olduğunda daha farklı davranmayacaktır. Okulda/sokakta rahatlıkla savurduğu yumruğunun yerini bu sefer psikolojik taciz alacak, çalışanının iş yaşamını cehenneme çevirecektir. Zaten baskıyla çözebilecekken neden başka bir yönteme başvursun ki?

Mobbing’in onlarca sebeplerinden biri olan “Problem Çözme Becerisinden Yoksun Olma” işte bu derece kritik bir konudur. Ailede, okullarda, hizmet içi eğitimlerde bu konunun üzerinde daha fazla durulmalıdır. Okullarda grup çalışmasıyla yapılan projeler artırılmalı, işbirliği ve sorumluluk alma desteklenmeli, ebeveyn tutumlarının çocuk üzerindeki etkileri net bir şekilde ifade edilmelidir.

Yorumlar (0)