HUZUREVİNDEN EVLATLARA

Bu hafta sizlerle gözyaşlarımın yüreğimi delip geçmesine sebep olan buruk ziyaretimin notlarını paylaşmak istedim.

İnsanın senede bir gün kendisinin özel günü olarak addedilen o ad gününde, genel itibariyle coşkulu ve kutlu anmalar tercih edilir.

İnsanın kendine şifa olacak ve huzur katacak ortamlarda olması düşünülür...

Ben de öyle yaptım!

Zaafım olan yaşlıları ziyaret etmek istedim.

İçeriye girdiğimde bizleri heyecan ve umutla bekleyen, ancak bir o kadar da buruk çınarları gördüğümde yüreğimde bir "cız" sesi oluştu.

Tedirgin ve çekingen olan anneler ile göz göze geldiğimde göz bebeklerim doldu.

Selamlaşıp hâl hatır ettikten sonra, içlerinden birine "Size sarılabilir miyim?" diye sorduğumda; "Tabii yavrum! Başka kimimiz var ki sarılacak?" dedi.

Sarıldık!

Rahmetli anneciğimin toprağına sarılır gibi sarıldım.

Sanki oradaki anneler ile tanışıyormuşuz da, gurbetten gelen evladı gibi sımsıkı sarıldık.

Elimi hiç bırakmayan bir elden, çok daha ötesi duruyordu avuçlarımda...

"Kızım ellerin buz gibi... Hasta mısın?" dedi.

"Biraz üşüttüm galiba..." diyebildim sadece...

İliklerime kadar üşüdüm, yüreklerindeki hasretin buzulundan...

El ele göz göze sohbete başladık.

"Annem var mı bir istediğin?" dedim.

"Kızım vefat etti, mezarına her zaman gidemiyorum, benim için ziyaret eder misin?" diyerek, sorumu yanıtladı.

Hayatın yaşanmışlığı yüzündeki kalın çizgilerin arasına yazılmış olan buruk ifadesi ve nemli gözleriyle "kızım, 'Kara Tren' türküsünü çok severdi, söyleyiverin de dinleyim".

Ah be teyzem! Ne yaptın sen? 

O kara trenin dumanıyla yerle yeksan ettin bizi...

Bir başka annemiz ise:

"Evlatlarım ile görüşmüyorum. Mezar yerimi aldım, mezar taşımı bile yaptırdım. Sadece ölmesi ve gömülmem kaldı. Kendi işimi kendim gördüm. Annemizin mezarını yaptırdık rahatlığını hayırsız evlatlara  yaşatmak istemedim. Ben yaşarken burada olmayan evlat, ölünce bilse ne bilmese ne... Gelse ne gelmese ne..."

İçimde cız eden hissiyat artık yerini yangın yerine bırakmıştı.

Ne yerdeydim ne de gökte...

Araf’ta kalmış gibiydim.

"Ne olur bizi unutma! Gene gel tamam mı? Anneciğine dua ederken bize de dua et! Ölürsek huzurevindeki annelere de dersin."

Yaşarken hayır dua alan evlatlar olmak, anne babasının yaşarken değil de, öldüğünde sadece toprağına sarılıyor olmak ne büyük bir acı...

Dünya ahir yüz karası ve belası...

Efendimiz (S.A.V) ne güzel İfade etmiş:

"Allah-u Teâlâ'nın rızası, anne ve babayı hoşnut ederek kazanılır."

Öf demeyi bile reva görmeyen hâk, bunca kırgınlığı ve ahı nasıl hoş görür?

Ah değil, dua alan evlatlardan olmak duasıyla, vesselâm!

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Filiz Toklu - Mesaj Gönder

# VAR, gibi, vefat


Yorum yazarak Haberlisin Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haberlisin hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA), Anka Haber Ajansı (ANKA) tarafından servis edilen tüm haberler Haberlisin editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haberlisin değil haberi geçen ajanstır.

05

Sefer Bektaş - Çok anlamlı bir ziyaret olmuş yüreginize saglık tebrik ediyorum

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 18 Ekim 22:29
04

Halis Karadeniz - Gözyaşlarımı tutamadım. Çok duygulandım. Anasız babasız olduğumdan mı acaba? Allah razı olsun sizden. Almanyadan selamlar

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 18 Ekim 22:06
03

Filiz Toklu - Yorumlarınız için herkese ayrı ayrı teşekkür ediyorum saygılar ✍️?

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 18 Ekim 18:56
02

Sosyolog - Yine harikülade bir konu ilmek ilmek işlenmiş güzel bir yazı. Doğum günüz kutlu olsun bu yazınız la birlikte. Doğum günü kutlaması yapılcak en güzel mekana gitmişsiniz bence. insanın mutlu olması gereken ruhudur. ruhun doygunluğudur. Manevi haz olmadan bol görselli şatafatlı albenisi fazla olan kutlamaları samimiyetsizce ve kapitalist sistemin ürünü olduğunu düşündürmüştür bana hep. "O kara trenin dumanıyla yerle yeksan ettin bizi..." ben yazıyı okuken bu kısımda gittim ama geldim mi? hala biliyorum.

dokunaklı ve okunaklı güzel yazınızdan dolayı kutlarım.

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 18 Ekim 10:14
01

Selma Meri̇ç - Günaydın canım güzel duyarlı yüreğine sağlık.okurken çok etkilendim,ders alınması gereken bir paylaşım.büyüklerimizin yaşarken,kıymeti bilinmeli. yitirdikten sonra,son pişmanlık ,fayda etmiyor.?

Yanıtla . 1Beğen . 0Beğenme 18 Ekim 10:05


Anket Sizce, Sakaryaspor bu sezon ligi nerede bitirir?