banner2

banner1

15.02.2021, 19:52

Bir gün hepimiz…

Bir süredir yazamıyordum maalesef.

Vakit bulamadım yazmaya.

Mental olarak da zorlandım doğrusu.

Biz anne ve baba ile altlı üstlü oturuyoruz.

Annem 81, babam 84 yaşında.

Pandeminin en yoğun etkilediği kuşak.

Annem iki buçuk yıl önce bir kalp krizi geçirdi.

İleri boyutta kalp yetmezliği var.

Şeker gibi diğer hastalıklar da olunca bakım gerekli.

Üç öğün yemeği, ilacı, iğnesi, temizliği vb.

Fedakar bir eş ve dört kız kardeşi olunca çok sorun olmuyor.

Elimizden geldiğince güzel bakıyoruz anne ve babaya.

Bir de dayım var 86 yaşında.

Yaklaşık üç yıl önce eşini kaybedip İstanbul’dan geldi.

Hemen karşımızda tuttuğumuz evde yalnız yaşıyor.

Son bir aydır oldukça rahatsızlandı.

Kalp yetmezliği ve alzaymır onu da yakaladı.

Pandeminin ev hapsi ve hareketsizlik yine başrolde.

Dayımın üç çocuğu da İstanbul’da.

Burada yalnız yaşıyor.

Üniversite yollarında çok kahrımı çekti.

Hiç şikayet ermeden onunla da ilgilendim.

Yemesi-içmesi, ilacı-doktoru, temizliği, alışverişi…

Ancak zorlandım gerçekten.

Her dakika yanında olamadım.

Bazen düştüğü yerde uzun süre kaldı.

Çaresizlik içinde bekledi benim gelmemi

İçinin parçalandığı anlar oldu.

Ne yapabilirim daha fazla diye araştırdım.

Kimbilir bu durumda ne kadar yaşlı var diye düşündüm.

Yaşlanmak hepimizin kaçınılmaz sonu.

O günleri yaşarsak göreceğiz mutlaka.

Ne yazık ki yaşlılar için yeterince toplumsal destek yok.

Hepimiz daha duyarlı olmalıyız bence.

Toplumun bugünlerdeki kanayan yarası bu.

Bu süreçte Büyükşehir bünyesinde bir kuruluş öğrendim YADEM.

Açılımı yaşlı destek merkezi.

Ayda bir de ola bin kadar yaşlıya destek veriyorlar.

Ev temizliği, alışveriş, maaş çekilmesi, kişisel bakım gibi yardımlar.

YADEM mutlaka daha fazla tanınmalı.

Daha fazla işlevsellik kazandırılıp, dayanışma sağlanmalı.

Gerekirse toplum gönüllülük esasına göre örgütlenmeli.

Gerçekten zorda çok yaşlı var.

Özellikle yalnız yaşayanlar çok mağdur.

Pandemi sürecinde çok yıprandılar.

Yaşlı insanların parası ile kalabileceği yerler sınırlı.

Yok denecek kadar az hatta.

Güvenli, temiz ve sağlıklı bakım evlerine ihtiyaç büyük.

Dayım için uygun bir yer bulamadım.

İstanbul’daki torunu yanına aldı da çözüm bulabildik.

Gelin daha duyarlı olalım, empati yapalım.

Çevremizdeki yaşlı insanları daha fazla sahiplenelim.

YADEM ve benzeri dayanışma daha etkili olsun.

Güç birliği yapalım.

Birgin hepimiz yaşlanacağız.

Bence ciddiye alalım.

Son günlerimiz daha mutlu geçsin.

Yorumlar (0)